در میان تمام کلوئیدهای نرم، ژل سیلیس یکی از موادی است که بهترین عملکرد را دارد. از همه جنبه ها نسبتاً جامع و با کیفیت است. بنابراین بسیاری از صنایع انتخاب می کنند که از آن به عنوان بدنه اصلی یا قطعات یدکی استفاده کنند. درجه غذایی و درجه معمولی نیز به درجه فاز گاز و درجه بارش تقسیم می شوند. تفاوت این دو در این است که مواد شیمیایی مواد متفاوت هستند، و بدن اصلی اساساً یکسان است.
به عنوان مثال ژل سیلیکای پربارش عمدتاً سیلیس پربارش است که با مخلوط کردن شیشه آب ساخته شده از شی ینشا و خاکستر سودا به محلول رقیق با غلظت بالا در زیر دمای بالا با گاز سوخت تهیه می شود. پس از افزودن ترکیبات خاصی، سیلیکای پربارش از طریق شستن، فیلتر کردن و سنگ زنی به دست می آید. مواد اولیه لاستیک سیلیکونی بارش شده که با اضافه کردن روغن سیلیکون، سیلیس و دیگر مواد به دست می آید. ژل سیلیکا فاز گاز یک ماده ژل سیلیس فاز گازی است که با اضافه کردن روغن سیلیکون، سیاه کربن سفید، سیلوکان و سایر مواد به سیلیس به دست آمده از احتراق تتراکلرید سیلیکون به دست می آید. به آن ژل سیلیس درجه غذایی نیز میگویند. چگالی آن زیاد است، و ریز بودن مولکول های سیلیکونی می تواند به بیش از ۱۰ مش برسد. بنابراین تاب آوری کششی و مقاومت به اشک محصول بهتر از مواد ژل سیلیکا درجه معمولی است، اما قیمت آن نیز گران تر است.
با این حال، تشخیص اینکه آیا محصول ژل سیلیس متعلق به مواد معمولی ژل سیلیس است یا مواد ژل سیلیس درجه غذایی با چشم غیر مسلح برای مردم عادی دشوار است. تنها راه انجام این کار استفاده از مهارت است. به عنوان مثال ژل سیلیس معمولی در طول تولید ریباند کششی مه سفید بر روی سطح نقطه کشش ظاهر خواهد شد، در حالی که مه سفید در طول کشش لاستیک فاز گاز ظاهر نخواهد شد.